Sevme Sanatı: Marco ve Luisa'nın gerçek hikâyesi

Ben Marco ve hikâyem basit bir arzuyla başlıyor: Sevdiğim kişi Luisa'ya kendini özel hissettirmek.

İlişkimiz, paylaşılan anılar ve duygularla dolu bir yolculuk. Ancak büyüyü canlı tutmak için onu en sıradan anlarda bile şaşırtmanın önemli olduğunu her zaman düşündüm.

Yeni evimize taşındığımızda, her ayrıntının aramızdaki bağı yansıtmasını istedim. Sadece bir mobilyadan fazlasını, hikâyemizi anlatan bir şey arıyordum.

Şehrin merkezinde yürürken küçük bir çiçekçi dükkânına rastladım. Vitrinler harika aranjmanlarla süslenmişti ve aklıma bir fikir geldi: Bu güzelliğin bir kısmını evimize getirmeye ne dersin?

O andan itibaren her Pazartesi benim "çiçek günüm" oldu. Her hafta farklı bir buket seçiyordum: güller, laleler, ayçiçekleri.

Bir gün birlikte akşam yemeği hazırlarken gözlerimin içine baktı ve şöyle dedi: “Marco, çiçekleri her gördüğümde sevildiğimi hissediyorum. Sanki sen uzaktayken bile hep yanımdaymışsın gibi.” Sözleri beni derinden etkiledi. Bu hediyeler aracılığıyla sadece sevgimi değil, aynı zamanda varlığımı da ifade ettiğimi fark etmiştim.

Ona ne kadar önemli olduğunu göstermek için özel günleri beklemeye gerek yoktu. En sıradan günlerde bile onu sadece onun için düşünülmüş eşsiz kombinlerle şaşırtmayı seviyorum: Bir tablo, çiçekler.

Benim için sevmek sanatı budur: özel günlere ihtiyaç duymadan yapılan kendiliğinden jestler, onu her şaşırttığımda Luisa'nın gülümsemesini görmek. Ve bu, aşkın her gün yeniden inşa edildiğinin bir kanıtıdır.